Komshija pardje më tha
U rrite për marshalla
je gati për t’u martuar
Vjehrrë për të pleqëruar
Pa kam një trim mustaqelli
dhëmbë rruazë e sy-ulli
Derë soji punë e madhe
dhomat për të hedhur valle
Epo mirë - thashë unë
Shoqet bënë të njëjtën punë
E më lanë vetmuar-ë
Shtatë male kaptuar-ë
keshtu thashë të pranoj
e në punën time të shkoj
edhe dhëndrri sy-ulli
vjen pi kafe në avlli
pa qenka trim i dëgjuar-ë
nga qielli pikuar-ë
edhe unë paskam fat
që me mua shtiu merak
se unë jo se jam e keqe
po çdo fshat ka plot keçe
që presin për t’u vluar
me një trim sojlli të shquar
e lumsi shoqe lumsi unë
që na u bitis kjo punë
me këpucë allafrënga
me dimi si ma ka ënda
gusha me flori rrethuar
dëshmia me bojë nënshkruar
pa u zgjova që menatë
se s’më rrihej në krevat
lava sytë e lava lotët
e mora udhët e botës
e di që më kanë bërë lanet
po të paktën unë jam vetë
vetë zot e vetë shkop
vetë kadi e vetë peshkop
pa kam marrë një kopaçe
degë nyjake dhe gungaçe
shoqet martuar me fëmijë
unë vluar me erën e shinë